Oi orol, ty i orol [2]

Oi orol, ty i orol, ty tovarysh virnyi moi,
Chy ne buv ty, orol, nad moyeyu storonoi?

Chy ne vidyel, orol, moyei zeny molodoi?
Chy ne zurytsya moya myla obo mnye?

– Vona zurytsya shche i pychalytsya,
Shche i haryachoyu slozoi umyvayetsya.

Batko svii, batko svii zav’yazav dochci svit,
Oi maty lyha rano i zamiz oddala.

U velyku sim’yu, chuzu dalnyu storonu.
Vsya velyka sim’ya vsya vecheryaty sida.

A i mene, molodu, posylayut po vodu.
A ya i po vodu idu – spotykayusya.

A z vodoyu i idu – yak holubonka, hudu.
Ne dohodyu do dvora – maty synu skazala:

– Oi syn, ty mii syn, ty dytyna moya,
Choho zinku ne b’yesh, a vse yeyi zaliyesh?

– Oi za sho yeyi byt – vona vmiye vse robyt:
I spykty, i zvaryt, shche i do ljudei hovoryt.

Shche i do papyenky-otca, shche i do mene, molodca,
Shche i do mene, molodca obrashchayetsya.